Elegí tu instrumento
Premium
Tonalidad:
Em
Intermedio
Gm D7
Lejano, amor primero de mi niñez rohechaga'u
D Gm
lejano, amor sublime ensueño azul mamópa reime
Gm D7
distante queda el recuerdo de aquellas tardes del mborayhu
Cm D7
que acuden a mi memoria como bandadas de pykasu
G7 Cm
recuerdos que queman mi alma porque hoy es triste che rekove
Gm D7 G D
por eso voy entonando este triste canto guaraniete.
II
G D7
Rohechaga'u che mborayhumi mamópa reho che reja guive
Am D7 G
ani ne ñaña mitãkuñami ejumi jeýma che consolá
G7 C
ha ko ka'aru che rejá guive che año tyre'ỹ aipykui tape
Cm Bm7
ñuatĩ che kutu che piru che kã
A7 D7 G
che py'a okái che rejá guive che año tyre'ỹ.
III
Gm D7
Quisiera volver a ver tus risos de oro cual Tupãsy
D Gm
que Dios por verte hermosa enjoyó con rayos de kuarahy
Gm D7
por eso vuela hacia ti esta mi canción de techaga'u
Cm D7
impregnada de dolor porque ya no vienes chemokunu'ũ
G7 Cm
evoco en la lejanía tu infantil figura Tupãsymi
Gm D7 G D
y mi alma pide a tu alma que vuelvas pronto juntito a mí.
IV
G D7
Mi lejano amor, ¿donde hoy estará?, desde aquella vez que me abandonó
Am D7 G
ella no sabrá que sufro en silencio este gran vacío que al ir me dejó
G7 C
y a pesar del tiempo yo vivo esperando ese día feliz en que volverá
Cm Bm7
entonces mi fe será hermosa luz
A7 D7 G Cm G
que irá alumbrando esas noches largas de mi orfandad.
Lejano, amor primero de mi niñez rohechaga'u
lejano, amor sublime ensueño azul mamópa reime
distante queda el recuerdo de aquellas tardes del mborayhu
que acuden a mi memoria como bandadas de pykasu
recuerdos que queman mi alma porque hoy es triste che rekove
por eso voy entonando este triste canto guaraniete.
II
Rohechaga'u che mborayhumi mamópa reho che reja guive
ani ne ñaña mitãkuñami ejumi jeýma che consolá
ha ko ka'aru che rejá guive che año tyre'ỹ aipykui tape
ñuatĩ che kutu che piru che kã
che py'a okái che rejá guive che año tyre'ỹ.
III
Quisiera volver a ver tus risos de oro cual Tupãsy
que Dios por verte hermosa enjoyó con rayos de kuarahy
por eso vuela hacia ti esta mi canción de techaga'u
impregnada de dolor porque ya no vienes chemokunu'ũ
evoco en la lejanía tu infantil figura Tupãsymi
y mi alma pide a tu alma que vuelvas pronto juntito a mí.
IV
Mi lejano amor, ¿donde hoy estará?, desde aquella vez que me abandonó
ella no sabrá que sufro en silencio este gran vacío que al ir me dejó
y a pesar del tiempo yo vivo esperando ese día feliz en que volverá
entonces mi fe será hermosa luz
que irá alumbrando esas noches largas de mi orfandad.
Traducción literaria al español — fiel al sentimiento del autor, no es cantable.
Estrofa 1
Lejano, amor primero de mi niñez, cuánto te extraño
lejano, amor sublime, sueño azul, dónde estarás ahora
distante queda el recuerdo de aquellas tardes de amor
que acuden a mi memoria como bandadas de palomas
recuerdos que queman mi alma porque hoy es triste mi vida
por eso voy entonando este triste canto guaraní.
Estrofa 2
Cuánto te extraño, amor mío, dónde fuiste desde que me dejaste
no seas cruel, muchachita, vuelve otra vez a consolarme
y esta tarde desde que te fuiste camino solo y sin rumbo
la soledad me punza, me adelgaza, me destroza los huesos
mi corazón se apaga desde que te fuiste, amor mío, desde que me dejaste solo.
Estrofa 3
Quisiera volver a ver tus rizos de oro como los de la Virgen María [*]
que Dios, por verte hermosa, te adornó con rayos de sol
por eso vuela hacia ti esta mi canción de añoranza
impregnada de dolor porque ya no vienes a abrazarme
evoco en la lejanía tu figura infantil, virgencita mía [*]
y mi alma le pide a tu alma que vuelvas pronto junto a mí.
Estrofa 4
Mi lejano amor, ¿dónde estará hoy?, desde aquella vez que me abandonó
ella no sabrá que sufro en silencio este gran vacío que al irse me dejó
y a pesar del tiempo yo vivo esperando ese día feliz en que volverá
entonces mi fe será hermosa luz
que irá alumbrando esas noches largas de mi orfandad.
Traducción literaria al italiano — fiel al sentimiento del autor, no es cantable.
Lontano, primo amore della mia infanzia, quanto mi manchi
lontano, amore sublime, sogno azzurro, dove sei adesso
lontano resta il ricordo di quei pomeriggi d'amore [*]
che tornano alla mia memoria come stormi di colombi [*]
ricordi che bruciano la mia anima perché oggi la mia vita è triste
e per questo intono questo triste canto guaraní. [*]
II
Mi manchi tanto, amor mio, da quando te ne sei andata e mi hai lasciato
non essere crudele, ragazza mia, torna ancora a consolarmi
e questo pomeriggio, da quando mi hai lasciato, solo e orfano cerco la strada
la solitudine mi trafigge, mi consuma, mi svuota
il mio cuore brucia da quando te ne sei andata, orfano di te.
III
Vorrei rivedere i tuoi sorrisi d'oro come la Madonna [*]
che Dio, per la tua bellezza, ha adornato con raggi di sole [*]
e per questo vola verso di te questa mia canzone di nostalgia [*]
intrisa di dolore perché tu non vieni più a scaldarmi il cuore
evoco nella lontananza la tua figura infantile, piccola Madonna mia [*]
e la mia anima chiede alla tua anima di tornare presto vicino a me.
IV
Il mio amore lontano, dove sarà adesso, da quella volta che mi ha abbandonato
lei non saprà che soffro in silenzio questo grande vuoto che ha lasciato in me
e nonostante il tempo trascorso vivo aspettando quel giorno felice in cui tornerà
allora la mia fede sarà una bella luce
che illuminerà quelle lunghe notti della mia solitudine.